از حال خودم بپرس !

همه ی ما فرزندان آدمیم اما چقدر متفاوت !
بعضی آدمها را دوست داریم که هر روز ، حتی در همه ی لحظه ها ببینیم و آنقدر دل نشین اند که از دیدارشان سیر نمی شویم ،
و بعضی دیگر را سالی یک بار هم زیاد است !
کاش این روزها ، دلمان برای تمام آدم های زندگیمان  تنگ شود ،
کاش وقتی به یاد هم می افتیم ، تصویرمان از هم فقط خوبی باشد و مهربانی و همدلی ؛
راستی اگر دوباره عمری بود و دیدارمان تازه شد ، از من فقط احوال 1 را 1 ، از 1ِ خودم بپرس ،
از کار و زندگی برادرم نپرس !
از درآمد مادر و متراژ خانه ی پدرم نپرس ،
از اینکه مدرک تحصیلی فلان کسم چیست ، نپرس ،
در مورد ظاهرم نظر نده ،
من خودم را همانگونه که هستم ، پذیرفته ام و دوست دارم ،
سلیقه ات را با احترام بردار برای خودت ! برای زندگی خودت .
اگر برایت مهم هستم ، از حال دلم بپرس ، از حال خودِ خودم !
و در آخر بدان که قاضی فقط خداست ، پس قضاوتم نکن ! وقتی نمی دانی که در تمام این سالها ، چه بر من گذشته ؛ البته اگر میخواهی که تصویر زیبایی از تو ، در ذهنم بماند ..
#پریساحیدری
 

+ نوشته شده در پنجشنبه ششم آبان ۱۴۰۰ ساعت 0:26 توسط پریسا حیدری  |