با تنهایی یا تن ها

تنهایی همیشه بد نیست،
گاهی باید تنها شد، تنها بود، تنها ماند و تنها رفت..
به قول مادرم: اگر تنهایی بد بود که خدا تنها نبود،
اما گاهی نیز میگوید : تنهایی فقط برای خداست!
این روزها اگر جایی به جمعی برخوردی، شک نکن که پای نفع عده ای در بین است و پای فداکاری عده ای دیگر،
زندگی در تنهایی به من آموخت که برای جلب محبت دیگران باج ندهم، کسی که صادقانه و خالصانه مرا بخواهد، بدون دعوت میخواهد، بدون صرف هزینه،
این روزها آدمها فقط با همند نه برای هم،
و صداقت و یکدلی، پازلهای گمشده ی روابط انسانهاست.
آدمی وقتی تنها شد و تنها ماند، به شناخت واقعی از خود و اطرافیانش میرسد،
گاهی آنقدر دلت از این شناخت میشکند که از خودت نیز متنفر میشوی،
از عمری که بیهوده و برای ناکسان هدر شد،
اینجاست که سختی بی کسی را به شادی دروغین در جمع بودن ترجیح میدهی و به وقت انجام کارهای روزانه، بجای زمزمه ی ترانه ی عاشقانه،برای دلبندانت میخوانی:
دلا خو کن به تنهایی،،،،،،،،،،،،،،،،،،، که از تن ها بلا خیزد
پریسا