بزن باران

باز وبلاگ باران کلمه ،
و من امید دارم که شاید به لطف این هوای نمناک ، دوباره طبع خفته شعرم بیدار شود و آرام آرام اشکهای تنهایی من بر صفحه شعر سپیدی نیمه جان ، جاری شود و اینگونه از نو "شعری نو" زاییده شود .
پس...
بزن وبلاگ باران کلمه ! زمین دیوانه توست
ببار ای ابر اینجا خانه توست
درخت و کوچه و خاک دیارم
خمار و تشنه پیمانه توست
خیابان ،خیس، چون موهای یاریست ،
که روزی عاشقانه شعر میخواند
نمِ اشکی و هایی روی شیشه
برایت از خزان و مهر میخواند
شروع عشقبازی های یاران ،
قدمهای خیابان زیر وبلاگ باران کلمه ،
پرستویی که جامانده ست از کوچ ،
درخت و خاطرات رهگذاران
دلِ تنگ و لب خاموش نیمکت ،
حصیر خیس و کفش پاره شب ،
دو دست خالی و آغوش سرما ،
سکوتِ شرمِ بابا در غم و تب
ببار بر سنگِ سردِ آن مزاری ،
که گمنام است اما نیکنام است
بزن بر دست پیر مادر او ،
هزاران بوسه که "او" پیشگام است
ولی وبلاگ باران کلمه نزن بر خانه ای که ،
ندارد سقف و دیوارش بلند است
نوازش کن دل تنگ غریبان
تو میدانی خدا مشکل پسند است
#پریساحیدری

خدایا ما رو از رحمت بیکرانت سیراب کن