بدرقه

گذر عمر ، به چشمان خودم میبینم
بی صدا میخندم
در پی روز و مه و سال نمیگردم و باز ،
من به تکرار شب و روز و هوا میخندم
آنچه خواهد بشود ، میشود و خواهد شد
هرچه تقدیر من و توست ، همان خواهد شد
خانه امن پرستو که سردش بشود ،
کوچ آغاز شود ،
رسم هرسال چنین بوده و هست
و چه زیباست این تکرار تنوع آور!
و برای پرنده ، هیچ جا دائم نیست
آنچنان که هیچ چیز آسان نیست در جهان من و تو ، بوسیدن آسمان هم آسان نیست ، تاوان دارد
لیک ، من به کوچ ایمان دارم و به بازگشت هم ،
و به اینکه شادی و غم ، هیچ یک جاودان نیست
و چه زیباست !
التماس و خواهش زمین و گریه های ابر ،
در کنار گرمی و درخشش صورت خورشید ،
پشت شاخه های بید ،
و نسیم خنک همپای صبح ،
وقتی ،
از پنجره شهریور ، تابستان را بدرقه میکند با روی مهربان و بازِ مهر ،
و چه زیباتر که مهر را با مهر آغاز کنیم..
#پریساحیدری