تغییر همیشه دردناک بوده ، مثل دردی که پروانه تو پیله ی انتظارش
تحمل میکنه ؛
مثل درد زایمان که با صدای گریه ی کودکت تسکین پیدا میکنه ؛
و تغییر آغازی دوباره ست ،
تولد یک مرحله ی جدید که مهم نیست پایانش چقدر نزدیک باشه ؛
به قول قدیمی ها : آب هم اگه یه جا بمونه ، می گَنده !
هر چند مقصد اون جایی نباشه که انتظارشو داریم ، اما مهم حرکته .
خدای مهربانم ! میخوام آب باشم ، آبی که هر جا باشه بازم راهشو پیدا
میکنه ، حتی از دل کوه و زمین و صخره های سخت .
امروز روز تغییر ماست و من با آغوش باز پذیرای روزهای
خوبی هستم که خدا به ما هدیه خواهد داد .
سلام دوباره به مراغه ☺
امیدوارم باز هم میزبان خوبی باشی
برچسب:
نویسنده: نیکان حسینیپور