تلخی عصرانه ام از قهوه نیستمن برای زنده ماندن ، مرده امبارها برگشته ام از مرگ و ترس ،من برای شاد کردن ، زنده اممی نویسم شاد و غمگین میشومکاغذ شعرم تعجب میکندجوهر خودکار هم خشک می شود دفتر شعرم به پایا

مرداد می آید ز راه و خاطراتم ،چون پرتو خورشید می تابد به تقویم گرم میشود هم پشت ما هم خانه ما ،با یاد اول روزهای آشنایی دیروز ، ما تنها، پی آینده بودیم امروز هم دنبال فردا لیک با هم تک می پریدند سرنو

گذر عمر ، به چشمان خودم میبینمبی صدا میخندمدر پی روز و مه و سال نمیگردم و باز ، من به تکرار شب و روز و هوا میخندمآنچه خواهد بشود ، میشود و خواهد شدهرچه تقدیر من و توست ، همان خواهد شدخانه امن پرستو که

تو پر از حادثه ای ، همچو افتادن برگپر ز شور زندگی ، نبض شوکی قبلِ مرگگاه سرخی از تبِ آرزوهای محال ،گاه زرد از سردی خواب و رویا و خیالیک طرف تنها تویی ، یک طرف هم جمعیت ،معنی اش مردانگیست ، این شکوه و

سلام!حال همهی ما خوب استملالی نيست جز گم شدنِ گاه به گاهِ خيالی دور،که مردم به آن شادمانیِ بیسبب میگويندبا اين همه عمری اگر باقی بودطوری از کنارِ زندگی میگذرمکه نه زانویِ آهویِ بیجفت بلرزد ونه اي

یک به یک برگه ها را زیر نور چراغ نفتی کوچک ، با دقت تصحیح کرد ،چشمهایش در تاریکی خسته شده بود اما شکایتی نداشت ، به یاد چشمهای کودکانه و زلالی افتاد که در نور شمعی نیمه جان ، به مشق شب می نگرند ،آه سر

کودکم هرقدر خواهی شِکوِه کنقهر کن، لبخند زن یا عشوه کنهر چه میخواهی بکن با قلب منهمچو خورشیدی درخشان جلوه کن، من گناهم مهربانی کردن استمن گناهم از خودم دل کندن استفکر من درگیر خواب و خورد توستمن گناهم

هیچکس بی علت نمیماند ، همانطور که هیچکس بی علت نمیرود ، مسئله این است که به حرمت آن خاطراتی میمانیم که با رفتن هم از ما جدا نخواهند شد. #پریساحیدری

آخرین تصویری که ازش به یاد داشتم ، مربوط به دوران دبستانمه ، یازده سالگیم . تو این مدت ، گاهی به خوابم میومد ، با همون صورت استخوانی و صدای خاصی که آدمو یاد دوبلورهای معروف زمان قدیم مینداخت ، با همون

سالهاست که برده داری به پایان رسیده ،اما هنوز ، عقربه های ساعت ،بی اختیار ، مسیر تکراری هر روزه را می پیمایند ،تا آن زمان که از حرکت بایستند .#پریساحیدری

چشمهامو باز میکنم و می بینم که یه روز دیگه شروع شده ، سماور رو که روشن کردم ، میام تو اتاق بچه ها و بیصدا بهشون خیره میشم . تو این آشفته بازار بی وبلاگ ارزش کلمه شدن پول مملکتم که توش مردم کشورهای همجوارِ دوست و

@پست مجدد@ پاییز،قطره های ریز ریز،آسمان و ابر و دریای مواج،خاطرات عاشقانه و دلاویز، وبلاگ آخرین کلمه وبلاگ خوشه کلمه وبلاگ انگور کلمه ، زیر نور تند خورشید ،روی دیوار ، پشت پرچین، و نگاه پرحسرتِ کودک همسایه به آن ، خشک همچون برگ وبلاگ انگور کلمه ،

پست مجدد باز آمد مهر، ماه مهربان، حس کودکی، یاد جاویدان، انتظار صبح،خنده های شبآسمان و ابر، اضطراب و تبسلام به ناظم، سلام به یاران، حس شادابی در زیرِ باران، مشق و مدرسه، درس و امتحان، نقش و خط عشق

شیرینترین و مهیجترین و فعالترین لحظه هایم را در این دو سالی که گذشت تجربه کردم ، و میلاد تو بهترین اتفاق زندگی ما در این چند سال اخیر بوده و هست . وقتی تمام دنیا دست به دست هم میدهند تا شادی را از ما

باز وبلاگ باران کلمه ،و من امید دارم که شاید به لطف این هوای نمناک ، دوباره طبع خفته شعرم بیدار شود و آرام آرام اشکهای تنهایی من بر صفحه شعر سپیدی نیمه جان ، جاری شود و اینگونه از نو "شعری نو" زاییده شود .پس...

برای فهمیدن وبلاگ پایان کلمه رابطه ها ، به هیچ نشانه ای نیاز نیست ، وقتی پاسخ نگاهت را نیافتی ، یعنی وبلاگ پایان کلمه #پریساحیدری

وبلاگ بیصدا کلمه آغاز میشود و وبلاگ بیصدا کلمه تمام ،عشق بی رحم تر از بیماری و جنگ و قحطی است ،پیش از آنکه علایمش بروز کند ، نابودت میکند#پریساحیدری

هیچکس بی علت نمیماند ، همانطور که هیچکس بی علت نمیرود ، وبلاگ مسئله کلمه این است که به حرمت آن خاطراتی میمانیم که با وبلاگ رفتن کلمه هم از ما جدا نخواهند شد. #پریساحیدری

دلگیرم و دلم گیر وبلاگ پایبند کلمه گرچه پای در بندو "تنهایی" ارمغان تن ها شدنم بود ،وقتی از "آن" فرار میکردم...#پریساحیدری

از عزیزانم مینویسم، از آنچه که در دل دارم، از احوالم , برای تو شاید برای لحظه ای هم که شده , دست از افکارِ همیشگیت برداری.اگه نوشته یا شعری رو لایق رونوشت (کپی برداری) دونستید , آزادید اما لطفا" با ذکر منبع..یادمون باشه که خدا همیشه و همه جا مارو می بینه. سپاس از اینکه این وبلاگ رو همراهی میکنید. Le...